Komplet celny powstaje z dostawy, a nie z przepisywania do portalu agencji

Proces zaczyna się tam, gdzie dane już są. Zwolniona dostawa wychodząca tworzy pozycję w kolejce, a robot zbiera to, czego wymaga komplet dokumentów: odbiorcę i kraj przeznaczenia, Incoterms, pozycje z wartościami i ilościami oraz, z systemu magazynowego, rzeczywiste wagi i jednostki logistyczne. Ten zestaw jest sprawdzany wobec tabeli klasyfikacyjnej, której właścicielem jest Państwa specjalista do spraw zgodności handlowej, z kodem taryfowym, pochodzeniem, procedurą, statusem preferencji i flagą ograniczeń dla każdego materiału. Przesyłkę zatrzymują cztery rzeczy: materiał bez wpisu, preferencja bez dowodu, flaga ograniczenia oraz kraj wymagający pozwolenia.

Dowody od dostawców przychodzą jako dokumenty, więc jako dokumenty są czytane. Świadectwa pochodzenia, deklaracje dostawców i listy pakowe od producentów kontraktowych odczytuje UiPath Document Understanding, które ma gotowe modele dla tych typów, a pola trafiają do materiału razem z terminami ważności. Odczyty o niskiej pewności idą do Validation Station, a nie do kompletu bez weryfikacji. Sprawdzanie odbiorcy wobec list sankcyjnych jest osobną kontrolą, więc łączymy się z nią zamiast budować ją tu od nowa.

Komplet powstaje następnie z Państwa własnych szablonów, a zestaw danych zgłoszenia zostaje przekazany dalej. Mówimy tu wprost, do czego się zobowiązujemy: dane trafiają tym kanałem, który przyjmuje Państwa agencja celna lub oprogramowanie zgłoszeniowe, przez wgranie do portalu, plik strukturalny albo ich własne API, i nie łączymy się w Państwa imieniu z krajowym systemem celnym. To, co wraca, czyli numer zgłoszenia, a później potwierdzenie wywozu, jest zapisywane przy dostawie i archiwizowane razem z kompletem, a wszystko, co zatrzymała reguła, staje się zadaniem w Microsoft Teams.